Шаблоны Joomla 3 здесь: http://www.joomla3x.ru/joomla3-templates.html

tittleŚwięto Ofiarowania Pańskiego — ostatnie ze świąt po uroczystości Objawienia Pańskiego — miało kiedyś nazwę Oczyszczenie Najświętszej Maryi Panny (Purificationis Beatae Mariae Virginis) i obchodzone było już w IV wieku w Jerozolimie. W Rzymie zaś w VII wieku ze wszystkich uroczystości maryjnych było ono na drugim miejscu po Wniebowzięciu. Według Prawa mojżeszowego każda kobieta, która urodziła dziecko, po upływie 40 dni powinna była złożyć za niego ofiarę Panu w świątyni Jerozolimskiej. Tak też uczyniła Maryja, posłusznie wypełniając Prawo mojżeszowe.

 

Dopiero w wieku X pojawia się obrzęd poświęcenia świec, chociaż procesje z zapalonymi świecami przez ulice miast, zazwyczaj w porze nocnej, znane były już za czasów świętowania w Jerozolimie. Światło zapalonej świecy bezpośrednio nawiązuje do Paschału wielkanocnego, który jest symbolem zwycięstwa Chrystusa nad śmiercią, grzechem i szatanem. Przyniesienie Jezusa do świątyni Jerozolimskiej oznaczało początek nowego przymierza i nowego kapłaństwa, w którym sam Boży Syn jest Świątynią, Kapłanem i Ofiarą. To wydarzenie według słów Symeona oznacza również rozpowszechnienie Bożego zbawienia na pogan.

W roku liturgicznym okres Bożego narodzenia kończy święto Chrztu Pańskiego, w tym zgodnie z tradycją do 2 lutego w kościołach pozostają szopki, choinki i wystrój bożonarodzeniowy, a podczas Mszy Świętych wciąż śpiewa się kolędy. Niedawno w katedrze Łuckiej kolędy wykonał wyjątkowy w całym Łucku zespół Wołyńskiego Stowarzyszenia Obwodowego Czechów „Matice Volyňská”.

2 lutego Kościół obchodzi także ustanowiony przez Ojca Świętego św. Jana Pawła II Dzień Życia Konsekrowanego. W tym roku świętowanie tej podwójnej uroczystości w katedrze Łuckiej odbyło się z udziałem zakonników i zakonnic greckiego oraz łacińskiego obrządków, a Mszę Świętą odprawili hierarchowie również obu obrządków — biskup Jozafat Howera, Egzarcha Łucki, oraz biskup Witalis Skomarowski, Ordynariusz diecezji Łuckiej.

Słowa homilii do wiernych skierował biskup Jozafat, nawołując chronić swoje powołanie, dbać o nie i dziękować Panu za nie, a także nie zaniedbywać nawet zewnętrznych oznak przynależności do poszczególnych stanów. Nie chodzi przecież o jakieś wywyższanie się, lecz tylko o dawanie przez każdego świadectwa Temu, który go powołał.

Dzisiaj jest to szczególnie ważne, w czasach wielkiego zamieszania, kiedy z jednej strony zachęcane przez kapłanów osoby świeckie usiłują wypełnić sobą — obrazowo mówiąc — każdy kąt w prezbiterium, z innej zaś strony księża, zakonnicy i zakonnice wykazują coraz silniejsze dążenia, by w niczym zewnętrznie nie różnić się od świeckich. Każdy więc, jak nauczał św. Paweł, niech na swoim miejscu wykonuje tę posługę, do której został powołany w mistycznym ciele Chrystusa, którym jest Kościół.

Posłuszeństwo Najświętszej Panny Marii niech będzie dla nas wzorem wierności, a jej matczyna miłość pomoże nam zachować to, czym Kościół żyje od zawsze, i służyć Chrystusowi, który pozostaje niezmienny: wczoraj, dziś i ten sam także na wieki.

   

Muitimedia  

   

Konsulat RP w Łucku

   

   

Wolanie z Wolynia

   
© Управління Луцької дієцезії Римсько-Католицької Церкви
Ш§ЩЃЩ„Ш§Щ… ШіЩѓШі sexo casero visitez nous filme porno hd porno cuckold you porn video porno hard tube-8.be clash royale hack clashroyaleastuce.be
filmeporno.top xnxxx.cc desi sex
gratis porno